Theatrhythm: Final Fantasy jest tradycyjną gra muzyczną, która podobnie jak wielu innych reprezentantów gatunku, opiera się na prostych założeniach testując u graczy zręczność i umiejętność wyczucia rytmu. Za produkcje odpowiada małe japońskie studio Indieszero, specjalizujące się w tytułach na konsole przenośne.
Dużą niespodzianką dla fanów serii Final Fantasy może być fakt, że pomimo przynależności gatunkowej twórcy postarali się o to by Theatrhythm posiadał własną warstwę fabularną. Co więcej, łączy się ona bezpośrednio z serią Dissidia: Final Fantasy.
Pomiędzy dwiema domenami multiuniwersum
FF rządzonymi przez walczące ze sobą bóstwa - Chaos i Cosmos - istnieje przestrzeń zwana Rytmem. Wymiar ten odpowiada za rozprzestrzenianie się muzyki w wielu światach. Chaos niszczy harmonię Rytmu uszkadzając sprawujący nad nim kontrolę kryształ i tylko od gracza, który pokieruje wysłannikami Cosmos, zależeć będzie czy przywróci panującą wcześniej równowagę.
Zaczynając grę, wybieramy jedną z odsłon serii
Final Fantasy - począwszy od pierwszej, a skończywszy na trzynastej części. Każdy wybrany tytuł jest osobnym epizodem gry, posiadającym trzy tryby rozgrywki: field, battle i event, na które przypadają po trzy utwory muzyczne. Oznacza to, że w całej grze znajdziemy ponad 50 motywów i piosenek, między innymi takich jak Clash on the Big Bridge (
Final Fantasy V), One Winged Angel (
Final Fantasy VII), At Zanarkand (
Final Fantasy X) czy The Sunleth Waterscape (
Final Fantasy XIII). Naszym głównym zadaniem w czasie rozgrywki jest przyciskanie kolorowych ikon przesuwających się po ekranie w rytm odtwarzanej muzyki. Pojawiające się ikony występują w trzech rodzajach ? czerwonym, zielonym i żółtym. Czerwone przyciskamy jedynie przez moment, zielone przytrzymujemy dłużej, a żółte po wciśnięciu przesuwamy w kierunku oznaczonym przez wpisane w nie strzałki. Tryby różnią się między sobą poziomem skomplikowania i trudności. W ?field? słuchamy wolnych i dosyć spokojnych melodii, a do opanowania mamy jedynie jedną linię muzyczną, na której pokazują się kolejne kolorowe przyciski. Z drugiej strony, w ?battle? towarzyszy nam szybka muzyka i cztery linie melodyczne.
Poszczególne epizody przechodzimy korzystając z pomocy czterech ustalonych przez nas wcześniej bohaterów, takich jak Lightning czy Cloud. Kończąc kolejne poziomy, postacie awansują zdobywając doświadczenie, które ma wpływ na dalszy przebieg gry.
Komiksowa, kolorowa grafika
Theatrhythm przywodzi na myśl papierowe wycinanki lub flashowe animacje. Wszystkie występujące w grze stwory czy postacie zostały mocno zdeformowane i przypominają bohaterów książek dla dzieci.
Polecamy!
